کودکی خدا

رودخانه ...همان خط فاصله  ی مهربانیست که خدا وقت کودکی هایش کشیده...

همان وقت ها که دلش برای درختانی که از دریا دورند میسوخت....

حالا که بزرگ تر شده ...دلش برای عطش ماهی ها میسوزد...

اما هنوز راهی برای آن پیدا نکرده.......

کودکی در درونش به این خدای بزرگ  میخندد...ومیخندد.......

/ 31 نظر / 33 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مهدی آخرتی

طلائی نبود مویت تا مضمون تشبیهی نو باشد سلام رفیق به روزم با شعر و صدای خودم

مهدی آخرتی

من ولی برخلاف دائی ها، منتظر مانده ام که برگردی . . . به روزم با شعر و صدای خودم دعوتید

علي جبرائيلي

منو برگردون به چشمات به دو تا خدای آبی كه دلم لك زده واسه يه عبادت حسابی سلام به روزم دوست عزيزم